Λιακάδες

Break για μερικές γουλιές φιλτραρισμένο μαυροζούμι και 2-3 τζούρες αγχωμένες,  στον μοναδικό εσωτερικό χώρο των 6 ορόφων όπου το no smoking δεν τηρείται τόσο αυστηρά.
Βρέχει, ξεμυτάει ήλιος, ξαναστάζει,  θερμόμετρο απτόητο από τα σύρε κι έλα του ουρανού. Καρφωμένο 8 – 10. Μέσα Μαϊου. Καλοριφέρ μια γραμμούλα πριν το max.
Ωραία θέα δεν την λες μα στην δουλειά μας, απ΄όποια πλευρά της βάρδιας κι αν κάθεσαι, η ανάγκη να νοιώθεις ασφαλής πρώτα πρώτα καταπίνει την ομορφιά, τα lux, τις λεζαντιές.

Τεμαχίζοντας 20+ χρόνων αρχείο, περιστατικά, αγωνίες, καλές και μαύρες ώρες, η επίγευση πιο άνοστη κι από τον υποτίθεται καφέ των Βόρειων. Απ΄όταν την ευθύνη των πρακτέων μου δεν είχε πια ο καθηγητής, ο επιμελητής, ουδέποτε ένοιωσα ασφάλεια. Όχι στον βαθμό που το “προϋπηρεσία” να δικαιολογείται να ενδυθεί την κυριολεξία του “επιστήμη”.  Ίσως και κανείς από όσους και μετά δεκαετίες με θυμούνται σε γιορτές ή με ενημερώνουν ότι ανάβουν λαμπάδες στο μπόϊ μου να την ένοιωσε, κανείς απ΄όλους που ίσως αχνά ξεχωρίζουν και την μισητή μου φάτσα σαν φόντο σε μαρμαρένιες φωτογραφίες. Αλλιώς δεν γίνεται, η δουλειά μας είναι αυτή.
Γι΄αυτό ποτέ δεν έλειψαν από τους θαλάμους οι εικονίτσες στους τοίχους, στα συρτάρια, αυτές που πέφταν από την τσέπη μαζί με το χιλιοδιπλωμένο πεντάευρο για την εισαγωγή. Για αυτό  όλο και γιγαντώνουν τα εκκλησάκια στον περίβολο. Γιατί αυτή είναι της απελπισίας η δουλειά και αν απόγνωση και τέλος δεν ξέρεις τι θα πει ξένα σταυροκοπήματα στο στόμα σου μην πιάνεις.


Βλέπω στην οθόνη τους ανθρώπους στην ουρά κάτω από το λιοπύρι. Προσκύνημα σε σκηνώματα.Μπα τίποτα. Σκουπιδάκι στα μάτια. Για εκείνους, για τα 20+ χρόνια λοταρίες. Ποιος προηγείται. Σαν στις σειρές των ράντζων. Ο πιο πονεμένος, ο πιο απελπισμένος πρώτα. Συχνά πυκνά στην τύχη. Όποιος σε τραβάει από το μανίκι πιο επιτακτικά.  

Αξιωματούχοι κορδωμένοι. Κρατικοί. Πρώτοι πρώτοι, άνευ σειράς. Του κράτους χθες, του κράτους αύριο, το κράτος θες δε θες έχει συνέχεια. Αλλιώς, κάπου θα είχε σπάσει η αλυσίδα χίλιους χειμώνες τώρα. Αλλιώς θα είχαμε τελειώσει με τους κλήρους. 

Την προϋπηρεσία όλων και στην απόγνωση και στην επιστήμη είσαι άξιο σιγουριά να την κάνεις? Η δουλειά σου είναι αυτή. Η μόνη σου δουλειά. Κράτος που τέτοιο ποτέ δεν έγινες.

Θα βρέχει λένε οι προβλέψεις όλη την εβδομάδα.
Μαυροζούμι, καλοριφέρ και άγιος ο θεός. Μέσα Μαϊου. Δεν την λες κι άσχημη καιρική συνθήκη την μια γραμμούλα ασφάλειας λίγο μετά το max.
Η δουλειά του χρόνου είναι αυτή. Η μόνη δουλειά του, θες δε θες.