από τα μεγάλα πρώτα


Λεφτά, γυαλιά, κλειδιά ήταν κάποτε. Ένα σωρό θα μου πεις ήταν κάποτε, αλλά τώρα είναι τώρα και με ό,τι τώρα έχουμε πρόχειρο θα κυκλοφορήσουμε.

Ερωτηματικά, κλειδιά όσο τα έχουμε κι αυτά και φύγαμε. Άσε και τα γυαλιά δεν είναι και σίγουρο πως υπάρχει ακόμη ήλιος μη βαραίνουμε τις τσέπες μας με περιττά, αλλά και να υπάρχει ευκαιρία είναι να θυμηθούμε πως είναι κατάματα να τον κοιτάς.

Δεν ξέρω, μη με ρωτάς που είμασταν όλοι όταν έπρεπε. Κάθε φορά που τι θέλω τώρα πάω να σου πω μη μου χτυπάς εκείνα που τότε ήθελα, μη με μπερδεύεις, μη μ΄αναγκάζεις να ξεχνιέμαι σ΄αυτά που αύριο δεν θα θέλω, αρκετά ξεχαστήκαμε.

Μη με ρωτάς, δεν ξέρω τι κάνουμε όλοι εδώ. Μπορεί και μόνο να μετράμε ποιος έχει ακόμη κλειδιά, ποιος φοράει ή όχι τα γυαλιά του, μπορεί και μόνο τις τσέπες μας με κολλαριστά ερωτηματικά να γεμίζουμε.

Μη με ρωτάς. Τίποτα δεν ξέρω για αυτήν τη μικρή την επανάσταση. Μόνο πως η δική μου από το σπάσιμο της δικής μου της βιτρίνας πρέπει να ξεκινήσει. Όσο ακόμη υπάρχει ήλιος.

 

 

 

 

 

 

Advertisements

10 thoughts on “από τα μεγάλα πρώτα

  1. μια χαρά την κατεβάσατε τη βιτρίνα σας, μια χαρά. καλή αρχή.άψογη

    • δεν φαντάζομαι να πιστεύετε πως έχει και κάτι άλλο να απαντήσει κάποιος που μόλις βγήκε από το αυγό σε τέτοιες κουβέντες, εκτός από Ευχαριστώ..

  2. Αυτο κι αν ειναι απο τα …..άγραφα. Καλοριζικο ρε αντικα και παντα τετοια :))

  3. ώπα, κατάλαβα καλά; η θεία; πέσατε κι εσείς τα μπλόγκς;
    καλορίζικη 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s