χρόνος εκτός τόπος αλλού

Aν με ρωτήσεις πόσες λέξεις, εξυπνακίστικα, αμφιβολίας ματιές και ιμιτασιόν βουρκώματα μακριά είναι η στιγμή που άρχισε να τυλίγεται το κουβάρι αυτής της κρίσης μας, αλήθεια δεν θυμάμαι. Για εκείνη της ηλικίας μας, των σχέσεών μας, το φάγωμα του έξω με το μέσα μας να σου πω αν θες για ένα ένα από τα χαρτάκια του ημερολογίου αν τα τράβηξα με μανία ή με ευγνωμοσύνη, πόσους αιώνες τώρα και τι ώρα ακριβώς.

Όμως πότε διάβασα πρώτη φορά προσχέδια νόμων, Πάσχο, Tsomski και Βαρουφάκη, το εκκαθαριστικό μισθοδοσίας μου και τα συνθήματα στους τοίχους της πόλης όχι κάτι -ό,τι- για να αναρωτηθώ αλλά πηγαίνοντας γυρεύοντας για απαντήσεις, πότε πήραμε πραγματικά την πρώτη δόση και από τότε πόσα και ποια υποκατάστατα, πότε μας πήρανε πρώτη φορά τα μέτρα για ένα ανάστημα που όλο αυξομειώνεται γι΄αυτό και τους μπερδεύει γι΄αυτό και μας μπερδεύει, πότε ακριβώς αγανακτήσαμε ενάντια σε τι ακριβώς και πότε να απελπιστούμε προλάβαμε κι αν ήταν μέρα ή νύχτα όταν πρωτοαισθάνθηκα και επιστράτευσα τις ενοχές -για όσα ακόμη έχω- σαν δικαίωμα της λογικής μου για να συνεχίσει να υπάρχει και όχι σαν υποχρέωση σε άλλες λογικές, αλήθεια δεν θυμάμαι. Αν δεν αρχίσω να μετράω με τα δάχτυλα όλο την χάνω τη σειρά κι είναι και ο χρόνος που δεν βοηθάει.

Κι αυτός και η αξία του, μεγέθη απόλυτα. Με όσα barcodes, τσιτάτα, υποτιμήσεις και ανατιμήσεις κι αν τον τιμολογήσεις, σε όσα αύριο και χτες κι αν τον χωρίσεις, εκείνος μέσα σου μόνο σαν πριν και μετά θα συνεχίσει να μετράει, να σε πουλάει και να σε αγοράζει φτηνά θα εξακολουθεί. Πριν και μετά κάθε εποχή, κάθε στιγμή κι ανάμεσά τους μόνο μια νίκη ή μια ήττα, ίσα ίσα, να χωράει.

Στερέψανε οι νίκες μας. Τις φάγαμε μαζί με τα πιο νόστιμα ψωμιά μας. Χωρίς ενοχές, με αξιοπρέπεια και μαζί να χάσουμε, το μοναδικό διαθέσιμο έπαθλο που πια μπορεί να μας χορτάσει.

Κι εσύ ζητάς ακόμα να σου εξηγήσω, να αγοράσουμε κι άλλα πως και γιατί ζητάς, πως θα οργανώσουμε τους αγώνες μας και τι μπορεί να αλλάξει θες να πουλήσουμε, πόσο πιο αριστερά πρέπει να γίνουν τα βήματα και οι λέξεις μας, δεξιά όλα για να μας πάνε.

Δεν έχω, δεν χρειάζεσαι, δεν έχεις, δεν χρειάζομαι. Αρκετά με τα προς  κατανάλωση.

Kάτι σιωπές που κουδουνίζουνε στις τσέπες κι ένας βαρύς χειμώνας μόνο μας έχει μείνει απόθεμα από τις πριν τις εποχές. Αυτά θα μοιραστούμε μέρα μέρα ο ένας από την πείνα, το κρύο και τις ενοχές τον άλλον για να σώσει.
Από πολυλογία, για εκτόνωση, δεν έχει πια κανείς μας την πολυτέλεια να πεθάνει μωρό μου.
 
 
 
 
 
 
 
 
Advertisements

5 thoughts on “χρόνος εκτός τόπος αλλού

  1. Οταν τα λες αυτα μου μαυριζεις την ψυχη αλλα να σου αντιμιλησω δεν μπορω, δεν εχω. Βαρυς δεν παει να πει τιποτα. Δεν πιστευω πως ακομα εχουμε καταλαβει τι ερχεται.

  2. Xειμωνας, κρυο, πεινα και ενοχες, για οσους ερχονται μόνο πεινα και κρυο. Αυτο ερχεται.

  3. 🙂 καλα, τελειο ειναι…. μπηκα με το δεξι λες να μας πανε ολα αριστερα;

  4. Γιάννη με την διαφορά πως κανείς δεν μπορεί να προγραμματίσει και να εξασφαλίσει πως θα έχει ακόμα ενοχές..

  5. Μarilou, δεν έχει σημασία, προς όλες τις κατευθύνσεις υπάρχουν διαθέσιμοι γκρεμοί
    (άκου ..marilou ) 😀

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s