someday


Αν το ταχυδρομείο δεν ήταν δίπλα στο σταθμό, ανοιχτό και το Σάββατο, ίσως να ήταν μια κάποια λύση. Ή όλες οι μέρες να ήταν καθημερινές. Τα πρώτα τραίνα τις καθημερινές τα έπαιρνε σίγουρη πως θα την πάνε έγκαιρα στην σωστή, την εντελώς αντίθετη κατεύθυνση από την κίτρινη ταμπέλα “Post – νοικιάζονται θυρίδες“.
Και να ήταν όλες τις μέρες ολιγαρκής θα ήταν μια λύση. Όλες τις μέρες να πίστευε πως οι παράλληλες διαδρομές πάνω στις γραμμές των “αν” των “ή” και των υποθετικών λύσεων, αρκούν για να πεις πως ταξίδεψες. 
Τα Σάββατα μόνον όποιο τρένο και να έπαιρνε, ακόμα και το πρώτο, το πίστευε κι αυτό, όπως όλα, σαν τελευταίο.

Τελευταία ανάσα όσο θα παρατηρούσε πως το κλειδί δεν έτρεμε όσο παλιότερα, δεν έκανε τον ίδιο τρίξιμο στην κλειδαριά της θυρίδας. Τελευταία φορά που θα έβλεπε το βλέμμα του πάπα πάνω σ΄αυτό το απαίσιο γραμματόσημο, να την επιπλήττει για όλα της τα αλάνθαστα. Ποτέ ξανά στο γεμάτο κόσμο cafe στον πεζόδρομο, ανάμεσα στο ταχυδρομείο και στον σταθμό, ποτέ ξανά δεν θα άπλωνε στην δεύτερη καρέκλα έναν σωρό από γυναικεία περιοδικά, μαζί με όλα τα υπολογισμένα στην τιμή τους δήθεν δώρα, μαζί με μια εφημερίδα κι ένα από τα τελευταία best seller που δεν διάβασε ποτέ, πριν τεντώσει το πόδια της το ένα πάνω στο άλλο, διώξει ξανά από το μάτια εκείνο το τσουλούφι  που καθημερινές, αργίες,  πάντα του κεφαλιού του κάνει και σιγουρευτεί πως τα γυαλιά ηλίου είναι καλά στερεωμένα στη θέση τους. Για να απολαύσεις αληθινά όλα τα λάθη σου και τις ατέλειες, αόρατος από όλους δηλαδή, αρκεί με κάτι πάνω σου που δεν είναι εσύ να κρατάς απασχολημένους όσους σε κοιτούν. Όσο πιο γρήγορα μάθεις μηχανικά να γίνεσαι αόρατος, τόσο πιο αληθινή η απόλαυση.

Μου λείπεις, έλα μόνο για ένα βράδι, για τελευταία φορά..“. Λίγες ανατριχίλες πιο κάτω, στο ίδιο σχεδόν πάντα σημείο, ένα μισοσβησμένο, υγρό ακόμη, “σ΄αγαπώ“. Βροχή, καφές, αίμα, κρασί μπορεί κι εκείνο το ίδιο το “σ΄αγαπώ“, το “βράδι“. Μερικές λέξεις ξερνάνε πάνω στο χαρτί απίστευτα εκδικητικά δηλητήρια, δόση δόση μόνο σε παρηγορούν, ανίκανα πλέον να σε λυτρώσουν με μία μόνο σταγόνα τους, όπως το κάνουν όταν κάποιος στις ψιθυρίζει στο μισοσκόταδο, πάνω σ΄ένα ακριβώς ημίδιπλο ούτε μόνο ούτε διπλό κρεβάτι,  έξω έχει δέκα πόντους χιόνι, όλη η πόλη γιορτάζει στην πλατεία υπό το ζωντανό βλέμμα και τις ευλογίες του πάπα και το μόνο που προλαβαίνεις να πεις “σταμάτα να υπόσχεσε και φίλησέ με πάλι, σε λίγο ξημερώνει, πρέπει να προλάβω το τελευταίο τραί….“.

Τα δηλητήρια δεν είναι περιοδικά ούτε εισιτήρια. Σε κανενός την τιμή δεν είναι από την αρχή υπολογισμένα τα δώρα τους. Στο μόνο που μοιάζουν, πως  πάντα θα υπάρχει ένας κάδος στην αποβάθρα για να μην λυπηθείς όσα ξόδεψες. Για να ξεφορτωθείς φτηνά αρώματα, ενδεδειγμένες δοσολογίες και επιστροφές. “Ιt΄s never too late” για να τον βρεις και μόνο τα τραγούδια ενδιαφέρονται τι μέρα θα ΄ναι, τι μήνας κι αν εκείνη την ώρα θα περνά το πρώτο που ξανά θα το πιστέψεις τελευταίο ή το τελευταίο το ίδιο αστραπή με το πρώτο.

Την ζωή το μόνο που την νοιάζει, κάποιος να είναι εκεί κάθε φορά από τις σπάνιες φορές που πατάς το πόδι σου στην αποβάθρα χωρίς τα μαύρα σου γυαλιά, κάποιος από τους δύο να λέει “άργησες“.

 

 

 

Advertisements

10 thoughts on “someday

  1. Ποσο ομορφα στεναχωρο, ποσο ομορφα…..
    Μπορει λες να φταιει που ξεχναω να βγαλω τα γυαλια μου;

  2. Με ολα αυτα θες να πεις πως υπαρχουν ακομα αποβαθρες, θυριδες και καφεδες εκτος σπιτιου; Μα που ζω εγω; 🙂

    • τα πάντα θα υπάρχουν για πάντα, τα είπαμε αυτά. Όλοι θα πτωχεύσουμε αλλά όχι με τον ίδιο τρόπο..

  3. “άργησες” . όχι “να γυρίσεις” αλλά “να ‘ρθεις”. μαγική λέξη διαλέξατε…

  4. τη βρήκα πιο αναγκαία για τις “αφίξεις”, οι επιστροφές τις πιο πολλές φορές έτσι κι αλλιώς αργοπορημένες είναι.

    ευχαριστώ πολύ πάντως για την αφορμή αυτού του ..someday, ειλικρινά

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s