παρα εμμονές

Παραμονή πρωτοχρονιάς με πολιτικά κι όχι στολή εκστρατείας.

Ετοιμάζομαι για τη βόλτα έθιμο τέτοιας μέρας, όταν η στολή μένει στην ντουλάπα. Καφές με μερικούς φίλους στο κέντρο μια πόλης φάντασμα του εαυτού της συγκριτικά με περασμένες γιορτές, περατζάδα στα βιβλιοπωλεία, χάζεμα, τσίπουρα στο Θησείο. Λίγες ώρες πριν τα μπαμ μπουμ, σαν αντί να συνεχίσεις να μετράς 366,367,368…. και το πιάσεις πάλι από το 0 κάτι να αλλάζει. 

Παραμονή στον έξω, τον υγιή κόσμο. Κατ΄επίφαση ή κατά αναγκαία συνθήκη, πάντως υγιής. Θες εσύ στις μέρες μας να τον πεις “υγιή”, πες τον. Τα φυλακισμένα σε εισαγωγικά νοήματα αδιαπραγμάτευτο πως πουλάνε πιο πολύ κι όποιο παραμύθι ο καθένας  αποφασίσει να αγοράσει δεδομένο πως στον εαυτό του πρώτα το τεστάρει και ένα και μοναδικό το μέτρο σύγκρισης. Όσοι ζωντανοί εφιάλτες έχει με τα μάτια του δει. Χωρίς κανέναν να έχει λόγο στο σενάριο, την σκηνοθεσία και το casting τους.  

Ανάμεσα σε μερικές μπουκιές και γουλιές που δεν μυρίζουν αντισηπτικό και ευχές που τουλάχιστον δεν θα στερούνται παντελώς λογικής, σαν την “καλή χρονιά” που απευθύνεις σε διασωληνωμένους και χωρίς εισαγωγικά ετοιμοθάνατους, θα το κάνω και για φέτος το ταμείο μου.
Πόσα “δυστυχώς..” είπα, πόσα “ετών σαράντα κάτι”, “πενήντα κάτι” υπέγραψα, πόσα κεφάλια είδα να χτυπιούνται στο σημείο ακριβώς του διαδρόμου που τέτοιες μέρες ακουμπά το αστέρι του ένα θλιβερό δέντρο σε κάτασπρο φόντο. Ώρες ώρες πιστεύω πως αν οι κατακόκκινες μπάλες του πέσουν στο πλακάκι δεν θα σπάσουν, σε αίμα κι αυτές θα  μεταμορφωθούν. Θα ανεβάσουν κι άλλο  την στάθμη που μέσα της κολυμπούν οι μέρες και οι νύχτες σ΄εκείνον τον άλλον, τον μέσα κόσμο. Στον κόσμο που από τότε που ανακαλύφθηκε η σταματημένη αναπνοή, υπάρξεις  ακατάπαυστα πλουτίζουν και πτωχεύουν, “περιουσίες” κερδίζονται και εξανεμίζονται μέσα σε δευτερόλεπτα, χωρίς ποτέ οι δείκτες, οι επενδύσεις και οι υποτιμημένες τους αξίες  να γίνουν πρωτοσέλιδα.

Ταμείο. Παθητικά, pathetic Ενεργητικά.
Πόσους άστεγους για μερικές ώρες ή νύχτες ταϊσαμε και κρύψαμε σ΄ένα ράντζο, πόσες φορές και φέτος βάλαμε ρεφενέ για το γραφείο κηδειών γιατί και το δικαίωμα να σε φάνε στον άλλον κόσμο τα σκουλήκια σαν το επίδομα ανεργίας είναι. Με έναν ελάχιστο αριθμό σε μεροκάματα σ΄αυτόν τον κόσμο το ξεπληρώνεις και μεροκάματα στις μέρες μας δεν είναι εύκολο να βρεις.
Πόσες φορές ψέλισσα “ως εδώ“, πόσες πανηγύρισα “όλα καλά“, πόσες νυσταγμένες ευχές άνοιξαν επιτέλους τα μάτια τους και πόσες κοιμούνται ακόμη άλλες δίκαιο κι άλλες άδικο ύπνο. Συν, πλην και κάτω από την τελική γραμμή του αθροίσματος, την ώρα που πέφτει κι αυτό το the end, πάντα στο πλάνο μια μορφή που η καρέκλα της χρόνια πολλά δεν υπάρχει πια στο τραπέζι, να λέει “άντε στην υγειά μας ρε, όρθιοι να είμαστε και πάντα για χαρές μόνο να ανταμώνουμε. Όλα τα άλλα ζωή σύντομη είναι”.

Στα νεκροταφεία ούτε τέτοιες ούτε άλλες μέρες πατάω πια. Στις στεριές των νεκροταφείων δεν υπάρχει πια κανείς και η δημοκρατία της ζωής διαχρονικά ίδια κι απαράλλαχτη με όλες τις δημοκρατίες. Κουμάντο στο που πάει η κάθε γαλέρα θα κάνουν πάντα οι περισσότεροι, εκείνοι που ακόμη είναι στο κουπί.
Αν όμως πήγαινα, ένα μόνο θα είχα να σου πω.  “Ούτε που μπορούσα να το φανταστώ πως θα έρχονταν εποχές που εκείνη η πάντα ίδια και κοινότυπη ευχή σου θα ήταν η πιο πρωτότυπη, η πιο ξεχασμένη απ΄όλες, από όλους μας, σ΄αυτά τα σύγχρονα θεοσκότεινα αμπάρια”.

Advertisements

8 thoughts on “παρα εμμονές

  1. Πιο πικρό δεν γινόταν, πιο γλυκό δεν γινόταν και είχε και φλουρί. Το βρήκα 🙂

  2. Λένε πως … Κατάθλιψη είναι να είσαι συνέχεια δακρυσμένος .
    Λέω πως … Κατάθλιψη είναι να μην μπορείς ούτε να δακρύσεις πια .
    Πίστευα πως βρισκόμουν σε ένα είδος Κατάθλιψης , μέχρι που κατάφερα μετά από πολύ καιρό να δακρύσω , διαβάζοντας αυτή την ανάρτηση σου .
    Σ’ ευχαριστώ γιατρέ μου …
    Μου είναι αδύνατον να πιστέψω ότι είσαι … Καρδιολόγος …
    (Λοιπόν , δεν μπορείς να φανταστείς , πόσο όμορφη γίνομαι όταν … χαμογελώ δακρυσμένη … Φτου μου , βρε… )

    • γιατί μπορώ να πιστέψω εγώ πως εσύ είσαι ..αναισθησιολόγος?
      και μη δακρύζεις γμτ. μη δακρύζεις και σε ματιάσουνε

  3. Kαλή Χρονιά. Με δύναμη και χαμόγελο να γυρίσουμε τους αέρηδες που και το 2012 κόντρα θα φυσάνε.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s