τα post και τα γιατί

Σαν να ήταν χθες το θυμάμαι.. M΄αρέσει αυτή η ηχηρή αναπόληση σεταρισμένη με βαθυστόχαστο βλέμμα που περπατάει στην πασαρέλα του κενού αργά, πιο αργά και από πλάνο του Αγγελόπουλου (όχι δεν είναι αυτό το θέμα μου, αυτά τα είπαν άλλοι βαθυστόχαστοι και ειδικοί). Προσθέτει σεβάσμιο κύρος ιστορίας βαριάς αυτό το “σαν” ακόμη και σε έναν ελαφρύ χθεσινό που σε χθεσινά γεγονότα αναφέρεται.

Ο πρώτος που ήρθε μούρη με μούρη με την ματαιοδοξία να αποκτήσω κι εγώ τον προσωπικό μου e χώρο -sic ψωνισμένος διαχωρισμός για bloggers που φοράνε από Chanell  και πάνω ή έχουν απωθημένα με το μικρό τους σπίτι ή και τα δύο- με βασικό επιχείρημα “γιατί δηλαδή εγώ στο πηγάδι κατούρησα?αναφώνησε “να χαρώ εγώ..” Πιωμένος πιθανόν αλλά οι φίλοι, με σώας ή όχι τας φρένας, στα ζόρια και τους κατήφορους της ματαιοδοξίας σου φαίνονται.

Έκτοτε, τι κάνει κι εκείνος και όλοι που με δική τους ευθύνη περί των προφυλάξεων εισέρχονται -αμυδρός sexual insinuation προς εξισορρόπηση, μην μπατάρει κιόλας το πράγμα με φούμαρα κατά στοχασμό νερά ακόμα δεν βγήκε απ΄ το λιμάνι- ομολογώ πως δεν με κόφτει και τόσο. Μου αρκεί να χαίρομαι εγώ. Νισάφι πια με το νοιάξιμο ας μείνει και κανείς φιλοτομαριστής, όπως πάει θα χαθούν και τα τελευταία χαρακτηριστικά της φυλής, μας φτάνουν οι κακοί Αλβανοί και oι Πακιστανοί (όχι ούτε αυτοί είναι θέμα της ειδικότητάς μου ούτε ΄Αδωνη με λένε, ούτε Μαρία, ούτε κουτσή είμαι).

Γι΄αυτό που χαίρομαι πιο πολύ απ΄όλα είναι που εδώ μπορώ και διαβάζω κι εγώ τα γράμματά μου. Χωρίς να πέφτω στην ανάγκη της φαρμακοποιού της γειτονιάς όπως όταν κάτι δεν βγάζω από την λίστα μου για το super. Παρ΄όλο που συνήθως θυμάμαι απ΄έξω τι χρειάζομαι, γράφω πάντα λίστα. Ακόμη κι όταν χρειάζομαι ένα μόνο πράγμα. Μήπως έτσι κατορθώσω να χωρέσει και να αποτυπωθεί πιο εύκολα στο φτωχό μυαλό μου εκτός από το όνομα και η τιμή του (φυσικά και δεν είναι το θέμα μου και αρμοδιότητά μου η φτώχεια και η ακρίβεια, ούτε σ΄αυτό είμαι κατ΄ελάχιστο ειδική, διαβάζω πριν υπογράψω).

Εκτός από ματαιόδοξος ανέκαθεν υπήρξα κι ένας πολύ περίεργος για όλα και δύσπιστος, στον παραδειγματισμό δια ξένων παθημάτων, άνθρωπος. Τα τραπεζάκια και τις πολυθρόνες μπροστά από τις μπρίζες η μάνα μου τα έβγαλε αφού τελείωσα και το αγροτικό μου κι ακόμα με το που θα πω παρουσία της “πάω να βάλω καφέ” ή “θέλει άλλος τοστ?” σαν να την διαπερνάει εκείνη το ρεύμα πετάγεται. “Κάτσε κάτσε εσύ, θα φτιάξω εγώ“. Έτσι και μ΄εκείνο το σαν made in Coelho mind  “ο e κόσμος είναι  μια μικρογραφία του αληθινού”. Τόσα χρόνια το άκουγα, ε κάποια στιγμή εξαντλούνται τα αναχώματά σου σε πολυθρόνες και τραπεζάκια, είναι και κάτι δεκαετίες τώρα που έχω φύγει από το πατρικό μου (όχι, ούτε ηλεκτρολόγος ούτε πσυ είμαι, άρα ούτε αυτό θα μπορούσε να είναι το βασικό μου θέμα).

Διαπιστώνω πάντως πως έστω κι αν δεν διέπεται από τις ίδιες ακριβώς αρχές αυτό το εικονικό σύμπαν -εκτός ίσως για αυτούς που έχουν ως φετίχ και στην real life τους να μην γελούν με ήχο αλλά να ζωγραφίζουν emoticons και να γράφουν χαχαχα, να πιάνουν κουβέντα με άηχα φαντάσματα και να τους πατάνε την μύτη, τον κάλο ή να τους τραβούν τα αυτιά ή τα μαλλιά  φωνάζοντας like, share, follow, unfollow αντί να μιλάνε σε ανθρώπους με σάρκα και οστά κατάμουτρα και κατάσαρκα- έχει βασικές ομοιότητες και αυτό με εκείνο το άλλο του Γαλιλαίου το σύμπαν. Ούτε και θα τα χαλάσουμε τώρα στο ποιος είναι κάθε φορά η γη και ποιος ο ήλιος, το ζήτημα είναι ένα πάντα να φωτίζει και το άλλο μόνιμα να κινείται.  Από τις πλέον αντιπροσωπευτικές ομοιότητες, πως και εδώ και έξω από εδώ ισχύει ο κανόνας πως κάποιες φορές το μεγαλύτερο δίκιο σου από ξένο άνθρωπο θα το βρεις, όσο πιο ξένος τόσο πιο πολύ θα καταλάβει.”Μην εκπαιδεύεσαι παιδί μου σε posts μόνο για αργόσχολους. Δεν μπορεί κάποτε θα μειωθούν τα ποσοστά της ανεργίας, μα τι πράγμα είναι πια αυτό, ποιος θα κάτσει να διαβάσει τέτοια ασυνάρτητα κατεβατά?” με επέπληξε μια φίλη χθες και προς στιγμήν κλονίστηκε η ματαιοδοξeα μου. Ξεκίνησα να περιλάβω και να περιγράψω κάτι επίκαιρο και light με όχι παραπάνω από 500 λέξεις, σαν που διαβάζω σε άλλους και γίνομαι πράσινη από την ζήλεια, έτσι για να την αποστομώσω. Εις μάτην. Δεν το ΄χω που δεν το ΄χω το λογοτεχνικό, το δε κατά παραγγελία σε τίποτα, άμα μου βάλεις και όρους στο κέφι μου χάθηκε όχι μόνο το παιχνίδι αλλά και το γήπεδο. Αλλού τα save drafts, τα publish και τα ratings κι αλλού εγώ. Να κάνω χάζι στα statitics. Ανάμεσα σε όλα τα απίθανα κι ένα ..“είναι μερικές μέρες που γαμιούνται τα πάντα”. Κάποιος, ένας μέσα στο χάος, έφτασε μέχρι εδώ μ΄αυτό το eσιτήριο. Κι ίσως συνάντησε μια δική μου τέτοια μέρα, μια μέρα από εκείνες που κάποιος στα χέρια σου έχει πεθάνει, κάποιος με τα δικά του σε πέθανε, κάποιους βοήθησες, κάποιους δεν πρόλαβες, κάποιοι δεν σε πρόλαβαν. Μια ακόμη μέρα που το ζόρισμα κάτω από χίλιες πρέσες σ΄έχει κάνει χαλκομανία αλλά τις πρέσες όλο και δυσκολότερα τις ξεγελάς πια πως δεν θα ξανασηκώσεις κεφάλι ήσυχο για να σ΄αφήσουν. Μια μέρα που ναι γαμιούνται τα πάντα γύρω σου, μέσα σου, κι εσύ ούτε να βγεις μπορείς, ούτε μόνο να μείνεις μέσα αντέχεις, κανέναν από τους δικούς σου ακόμα πιο πατημένη χαλκομανία δεν θες να κάνεις, μια μέρα από εκείνες που παλιότερα με μερικές μπογιές κι ένα πινέλο θα ζωγράφιζα ένα αφηρημένο χωρίς κανένα περιορισμό στις πινελιές και στο πόσο σκούρο. Όμως πια μπογιές κι ένας καμβάς στοιχίζουν όσο μισός μήνας σύνδεσης κι αυτές οι μέρες όλο και πιο συχνές είναι. Ούτε και θα μοιραζόμουν ποτέ τον καμβά μ΄εκείνον τον έναν την ώρα ακριβώς που θα έψαχνε να τον βρει και όχι κατόπιν εορτής σε κάποια έκθεση ερασιτεχνών μια μέρα που μερικά από τα πάντα του ακόμη αγάμητα θα ήταν και τόσο πια ματαιόδοξη και εγωίστρια δεν είμαι.

Ναι, σωστά μάντεψες. Αυτές οι μέρες, το πιο γρήγορο αναισθητικό και έστω και ένας είναι το μοναδικό μου θέμα. Το άνοιγμα μιας αρτηρίας ελεύθερα το αίμα ξανά να κυλά η μόνη μου εξειδίκευση. Άντε και κανένα mind bypass που και που για να μην κακοκαρδίσω κι εκείνους τους άλλους που ψάχνουν “έπαιξες κι έχασες μα κάποια μέρα..”, “είναι ωραίο να ξεφεύγεις από την κανονικότητα..” κι ό,τι περισσέψει χαρισμένο από καρδιάς σε όποιον έψαχνε  “μόνο μη μου πεις πως μ΄αγαπάς“..

Advertisements

10 thoughts on “τα post και τα γιατί

  1. Ε όχι και μόνο ότι περισσέψει για τον “μόνο μη μου πεις πως μ΄αγαπάς”. Αυτός δηλαδή στο πηγάδι κατούρησε; 🙂

  2. ε, όχι και δεν το ‘χετε εσείς το λογοτεχνικό!
    μπορει να μην ξερω να γραφω, αλλα να διαβάζω, ναι, ξέρω

    και μπορει να φανει βαρυ και άταιρο, αλλα καμια φορά είναι ευχή να πεθανει κανεις σε χερια σαν τα δικα σας.

    • αν μη τι άλλο, θα είναι ένας θάνατος ιδιαίτερα ποιητικός…
      στιγμή, τα σέβη μου.

    • Scarlett φτου φτου φτου μακριά απ΄ όλους και από τα χέρια μου 🙂
      σας ευχαριστώ, ειλικρινά, για τα καλά λόγια αν και με κάνουν και αισθάνομαι πολύ αμήχανα. ακόμα πιο ειλικρινά αυτό.

      κι όσο για τα “λογοτεχνικά” who really cares? να νοιώθεις είναι η ουσία κι αν είναι και τόσο που δεν μπορείς ούτε να το περιγράψεις, ούτε να το γράψεις, ακόμα καλύτερα.

      • Nέστορα μπα σε καλό σας και εσάς με τα θανατικά. αν ποτέ βρω στα στατιστικά “ο θάνατος του ποιητή” θα ξέρω πως είστε εσείς.. 🙂

  3. Mind by pass !(γέλια)..χωρίς ηχητικό προσδιορισμό,..όπως τα προτιμάτε.
    Mind games, σε κάθε σας κείμενο, ως συνήθως,..όπως τα προτιμάμε.

    • μην το γελάτε καθόλου (σας ακούω, συνεχίζετε:) ) και τα mind bypass και τα mind games είναι βασικοί προληπτικοί άξονες κατά των κανονικών bypass που δεν τα προτιμάει κανείς

      χαίρομαι πολύ που σας βλέπω κι εδώ..

  4. ήρθα για mindpass!
    προσυπογράφω τις γραμμές σου όλες πλην αυτών που δεν τόλμησες…
    κρατώ ιδιαίτερα τη χαρά να σε διαβάζεις ως λόγο για να γράφεις…
    μαδαφάκα το διαδίχτυ όλο λάκους είναι…
    καλeσπέρα!

    • μια χαρά λάκους είναι γιομάτο το διαδίχτυ και όμορφους ανθρώπους.
      έξω μονάχα από εκείνον που ..γραμμένο σ΄έχεις για να σε διαβάζεις και όλα μια χαρά.
      καλημέρα πέρα ως πέρα της σύνδεσης, του σήματος και της εμβέλειας

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s