όλα καλά

Πόσους ακόμα χειμώνες, φθινόπωρα, άνυδρα καλοκαίρια θα κρατήσει αυτός ο χειμώνας? Άνοιξη δεν βάζω στη κουβέντα, δεν έχει δουλειά η άνοιξη μέσα σ΄αυτή την παγωμένη ανατριχίλα. Ούτε το χιόνι. Τίποτα φωτεινό κι απάτητο δεν την καταδέχεται πια αυτή την πόλη. Εδώ ο πάγος δεν είναι κάτω. Είναι παντού εκτός από εκεί που πατάς. Ακόμη πιο εκδικητικός από αυτόν που μπορεί να σου τσακίσει τα πόδια, σου επιτρέπει ελεύθερα να γλιστράς, να κατρακυλάς στην τσουλήθρα της ψευδαίσθησης πως ορίζεις τις κινήσεις σου. Πας, έρχεσαι. Ούτε ο αέρας που λυσσάει και σήμερα δεν αλλάζει την πορεία σου.  Όλα συνηθισμένα σε πάνε, σε φέρνουν. Στα ίδια.

Σήμερα έκανα το λάθος να πάρω το μετρό. Να αναμετρηθώ άοπλη, χωρίς μουσική και τσιγάρο, με τα πρόσωπα των κάποτε ανθρώπων. Με το ξεκίνημα της μέρας τους. Ούτε και σήμερα πετάχτηκε ο σκηνοθέτης για να βάλει τις φωνές. Για να διορθώσει την έκφραση, τα λόγια των ερωτηματικών που κάθονται, στέκονται παντού, πάντα περισσότερα από τις διαθέσιμες χειρολαβές. Παλιά οι αποβάθρες και τα βαγόνια ήταν γεμάτα με ανθρώπους τώρα με ερωτήσεις. Κανείς δεν ξέρει τίποτα. Μόνο πως πάει κι έρχεται. Από το πρωί στο απόγευμα, από την Κυριακή στην Δευτέρα, από διάγγελμα σε διάγγελμα. Τι θα συμβεί στο ενδιάμεσο κουράστηκαν όλοι να νοιάζονται, θα το πει κάποια στιγμή η τηλεόραση. Η διαδρομή πέρα δώθε μόνο να μην σταματήσει. Ο μοναδικός αυτοσκοπός.

Η πιο ανίατη αρρώστια. Η ουτοπία πως είσαι ακόμα στεγνός και ζεστός μέσα στο δικό σου κάδρο. Κάτω από μια μπλε ομπρέλα, περπατάς τα τελευταία μέτρα μέχρι την πύλη της δικής σου πρωινής κόλασης. Τα παπούτσια βρέχονται, η πλάτη βρέχεται, η τσάντα βρέχεται. Το ΄ξερα πως ήταν μικρή αυτή η ομπρέλα αλλά έχει το χρώμα του ουρανού τα απογεύματα του Απρίλη. Λίγο πριν αρχίσει να νυχτώνει κι ο αέρας κάπου μακριά μυρίζει θάλασσα, ταξίδι, προορισμό αληθινό. Ενδιάμεσο αληθινό. Χωρίς κανείς να νοιάζεται για τις ψευδαισθήσεις της αρχής και τους τέλους που τάχα ορίζεις.

Ερήμην μου κι αυτό. Μόνη της μπήκε τελικά η άνοιξη στην κουβέντα. Ασυναίσθητα. Έτσι όπως χωρίς επίγνωση τις παλιές καλές εποχές μου άρεσε να σπαταλώ όχι μόνο σε καταιγίδες αλλά και σε ομπρέλες. Ήρθε ο καιρός. Οι ασυνείδητες σπατάλες σε χρόνο ανύποπτο να γίνουν οι πολυτιμότερες επενδύσεις. Κρατάνε ακόμη λίγο τα αποθέματα από μικρούς ουρανούς, να βάζω από κάτω το κεφάλι μου κάτι τέτοιες μέρες. Που πάλι δεν θα ξημερώσει, που ο κοινός για όλους ουρανούς είναι πάλι σίγουρο πως δεν θα μας χωρέσει όλους.

Ναι. Να κάνω. Να κάνω λίγο χώρο αλλά να ξέρεις. Είναι μικρή. Θα βραχεί η πλάτη σου, θα μουσκέψουν τα παπούτσια σου, πάντως  Απρίλης θα μυρίζει. Μέχρι το επόμενο δελτίο.  Όσο έχουμε ουρανό, προλαβαίνουμε να σου διαβάσω κάτι?

Κάποτε ακουμπάμε τον εαυτό μας σαν ένα κουμπί γυμνό
επάνω σ’ ένα καθρέφτη και την αυγή βρίσκουμε ένα χαμομήλι
μες στον ανοιξιάτικο κάμπο.
Κάποτε ακουγόμαστε σαν την πιο θριαμβευτική κραυγή ζώου,
κι όταν ξανασταθούμε ν’ ακούσουμε ο ήχος μας είναι
σκληρό γρατσούνισμα φκυαριού πάνω στον άγονο βράχο.
Δίκιο έχεις. Δεν είναι. Δεν είναι τελικά τόσο μικρή. Μια κανονική ομπρέλα είναι.

(στίχοι: Mάτση Χατζηλαζάρου)

Advertisements

10 thoughts on “όλα καλά

  1. Ναι μια κανονική ομπρέλα είναι και όλα τα κανονικά, όλα τα αυτονόητα όλο και πιο σπάνια. Κάνε λίγο χώρο και διάβαζέ μου.

    • δεν ξέρω πότε, μόνο πως για μερικούς ποτέ. η ζωή θα βρει και αυτή την φορά τον τρόπο να συνεχιστεί, για να συνεχιστούν και τα λάθη και οι αδικίες της, αλλά η ζωή γενικώς είναι ένα άλλο πράγμα από την μικρή ζωή του καθενός και τα τεράστια καθημερινά της βάσανα. κοινοτυπίες δηλαδή. όλοι οι πόλεμοι ίδιοι είναι.

      (θενξ πολύ για το λινκ. δεν την ήξερα τη λέμβο σου 🙂 )

    • πράγματι. ούτε μια κακιά λέξη, ούτε ένα σιχτίρισμα..
      πολύ ασορτί μ΄ένα κομψότατο τραγούδι
      (θέλετε να γίνετε ο dj του blog? 🙂 )

  2. Μόμεντ,τα κείμενά σας είναι που με κάνουν και θυμάμαι μουσικές που τους ταιριάζουν.
    Κατά κάποιο τρόπο,η πρόταση σας φοβάμαι ότι έγινε δεκτή ,ασυνείδητα.
    (αν και,τι ανάγκη τα’χετε αυτά! ..καναδυό ποτάκια επιτρέπονται στον dj?)

    • αλίμονο. τα ποτά τα κερνάει το μαγαζί. φυσικά και είναι ανάγκη. η μουσική είναι είδος πρώτης ανάγκης.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s