το κουτί

Πάνω σ΄ένα ράφι στην κρεβατοκάμαρα έχω ένα ξύλινο κουτί χωρισμένο σε μικρά μικρά συρταράκια. Λάφυρο ευτελούς αξίας από ένα υπαίθριο παλιατζίδικο της ανοιξιάτικης Βιέννης. Aπό τότε που τα ταξίδια όπως και οι άνοιξες και τα καλοκαίρια δεν κόστιζαν, άξιζαν.

Μέσα στο κάθε συρτάρι, διάφορα από εκείνα τα άχρηστα που δεν ξέρεις κάθε φορά που να τα βάλεις ούτε και γιατί πραγματικά τα κρατάς. Μια όμορφη κορδέλα από ένα δώρο που σου χάρισαν κάποτε, μια πολύχρωμη μπίλια που λαμπιρίζει στο φως και ούτε που θυμάσαι πια πως έφτασε μέχρι εκεί, ένα σπασμένο κοχύλι,  το πάνω μέρος ενός σπασμένου σελιδοδείκτη που εσύ τον είπες και τον χρησιμοποίησες σαν τέτοιον ενώ τον πουλούσαν για χαρτοκόπτη, μια χούφτα κέρματα τυλιγμένα σε αλουμινόχαρτο. Κάποια έχουν ακόμα πάνω τους κολλημένα ψίχουλα. Χρονιά δεν γράφουν . Ανακατεμένα εποχές, προσδοκίες, ευχές και ιδιοκτησίες.

Όλο και περισσότερο έχω πια την αίσθηση πως μ΄αυτά πληρώνουμε κάθε λιακάδα, χαμόγελο, φιλί, αυτής της πτωχευμένης άνοιξης. Ξετυλίγεις προσεκτικά το αλουμινόχαρτο και μετράς ευρώ, δίευρα, ψίχουλα. Αυτά μόνο έχεις για να εξαργυρώσεις. Τα ρέστα τα τυλίγεις ξανά και τα ξαναφυλάς. Μια χούφτα ασημόχαρτα. Αυτά έχεις. Που τα λες πλούτη σου κι ας τα μετράς για κέρματα. Σαν τον χαρτοκόπτη που δεν ήταν σελιδοδείκτης αλλά εσύ καμιά σελίδα ποτέ μ΄αυτόν δεν έκοψες, όλες τις ρούφηξες. Αυτά μόνο έχεις, σ΄αυτές τις υποτιμημένες και απαγορευμένες για τυχερούς, τύχες, φιλιά και χαμογελαστές λιακάδες εποχές.

Και στο συρταράκι με το σπασμένο κοχύλι υπάρχει ακόμη χώρος. Ο πιο πολύς χώρος απ΄όλα τα συρταράκια. Ακόμα και αν φέτος τα πόδια δεν πατήσουν παραλία και άμμο, εκεί στο μπαλκόνι στο χώμα της βουκαμβίλιας ανάμεσα στα αποτσίγαρα μιας αυγουστιάτικης νύχτας και δυο άδεια ποτήρια, ίσως βρεθεί ένα ακόμη μισό. 

 

Advertisements

18 thoughts on “το κουτί

    • εμείς εδώ έχουμε λιακάδες σήμερα αλλά και όταν δεν, έχουμε πλέον εκπαιδευθεί να τις δημιουργούμε και να τις εξάγουμε κιόλας. για τους ξενιτεμένους..

  1. από τα κειμενα που μου έλειψαν στην πτωχευμενη εποχη μας

    • αχ μην το λέτε κείμενο και με αγχώνετε. σκέψεις, σκέψεις μόνο κι ελάτε να τις μοιραστούμε ένα βράδι στο μπαλκόνι. να δείτε πόσοι είμαστε τελικά οι πλούσιοι πένητες της εποχής.

  2. τα δύο o o, είναι σε κουτάκι, αλλά δεν είναι για το συρταράκι.δλδ, μπορούν να περιμένουν κι εκεί κλεισμένα για χίλια χρόνια, αλλά αυτό εξαρτάται από εσένα 🙂
    καλημερούδια

    • μου έχουν εξάψει την φαντασία αυτά τα ο ο. δεν μου δίνω πάνω από 5-6 μέρες για να λυσω το μυστήριο 🙂
      xxxxx

  3. Μ’ έκανες να σκεφτώ ”εγώ γιατί ποτέ δε κράτησα αυτά τα τυχερά νομίσματα από τις βασιλοπιτες;”

    Το καλοκαίρι, κι αν ακόμη δεν πατήσουμε αμμουδιά, θα ταξιδεύουμε ακόμη μέσα από τα βιβλία, κι ίσως υπάρχει ακόμη μια άδεια θήκη για ένα όμορφο μισολειωμένο κεράκι και για δυό φυλαράκια δυόσμου που θα έχουν δραπετεύσει από ένα ποτήρι mojito 🙂

    • κι μένα μ΄έκανες να σκεφτώ πως δεν έχω μισολειωμένα κεράκια. τα καίω μέχρι το τέλος και πάντα τρώω τον δυόσμο από τα mojito. και όλως παραδόξως όλα αυτά τα κάνω, συνήθως, με γυμνές πατούσες 🙂

  4. απόλαυσα τι λέξεις σου και τις κουβέντες όλων από κάτω όσο λίγα αναγνώσματα τώρα τελευταία…

  5. «δεν κόστιζαν, άξιζαν» φοβάμαι πως θα έχει ισχύ (ίσως μη αναστρέψιμη), για κάποιους εξ’ ημών, στο από δω και πέρα…
    οι σκέψεις σου όμως (που ευτυχώς μοιράζεσαι μαζί μας), θα έχουν πάντα ανεκτίμητη αξία ♥

    • έχει ήδη ισχύσει Ιφ. όμως όσο έχουμε ακόμη σκέψεις να μοιραζόμαστε, ελαφραίνουν κάπως τα κόστη και μεγαλώνουν οι αξίες..

    • κι ένα παράξενο πράγμα, όσο εμείς μεγαλώνουμε τόσο πιο πολλές να χωράει χωρίς εκείνο να μεγαλώνει. τυχερό κουτί..

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s