O μπαμπούλας

Κάποιες μανάδες στην γειτονιά τρομοκρατούσαν τα μωρά με την καμπουρωτή σκιά του.
“Αν δεν το φας θα ΄ρθει ο Βασίλης”.  

Βασική προϋπόθεση για να σε τρομάξει οτιδήποτε. Να μην ξέρεις ποια ακριβώς ώρα πρέπει να φοβηθείς και πως όλες ίδιες δεν είναι. Ο Βασίλης δεν περνούσε ποτέ την ώρα του φαγητού. Αξημέρωτα ή μεσάνυχτα περασμένα έπρεπε να περιμένεις για να δεις το τριμμένο μάλλινο σακάκι χειμώνα καλοκαίρι, το σκούρο παντελόνι και τα δυο νούμερα μεγαλύτερα από τα πόδια του παπούτσια, να αναρωτιούνται όσο βάδιζαν αργά καταμεσής του δρόμου.
“Ρε κανένας καλός?..”

Το ερωτηματικό δεν το άκουγες πάντα. Μερικές φορές από το χαμόσπιτο στον Άγιο Δημήτρη μέχρι την Ολυμπιάδος, είχε σιγουρευτεί. Έτσι είναι πάντα. Μερικές τζούρες και δέκα πεζοδρόμια που δε σου κάνει κέφι να τα περπατήσεις δρόμος από το αν μέχρι το τι αληθινά υπάρχει.  Ειδικά άμα δε σ΄αρέσουν τα στενά παπούτσια.
“Ρε κανένας καλός..”

Με κλειστά τζάμια, δεν τον άκουγες καθόλου. Ρώταγε, διαπίστωνε, δεν ήξερες. Μόνο πως πάντα κοιτούσε κάτω. Εκεί όλα τα ΄ψαχνε εκεί και βεβαιωνόταν. Όλα τα καλά και τα σπουδαία κάτω.

Σπουδαγμένος και καθηγητής της φυσικής λέγανε κάποιοι πως είχε υπάρξει στα νιάτα του. Πόσο να αντέξει και το μυαλό πως νόμος είναι όλα τα ελαφριά επάνω πάντα να βγαίνουν.

Κι όταν κανένας ποτέ δεν τον ξαναείδε, πως ένα αυτοκίνητο μια νύχτα στην Τσιμισκή δεν πρόλαβε να τον αποφύγει, είπαν.  Μέχρι το τέλος, μέχρι το τέλος δεν σου φτάνει να το πιστέψεις πως οι δρόμοι οι ανοιχτοί για τους ανθρώπους δεν είναι.

Τελευταία όλο και πιο συχνά, με κλειστά ή ανοιχτά τζάμια, θυμάμαι την φιγούρα του. Μια ακούω το ερωτηματικό μια όχι και όλο και σιγουρεύομαι. Δε μ΄αρέσουν τα στενά παπούτσια και το καλύτερο κρασί πάλι κάτω θα το πιούμε. Όλα τα μεγάλα, τα σπουδαία, κάτω. Ξυπόλητοι, πάνω στο χαλί.

Advertisements

10 thoughts on “O μπαμπούλας

  1. “Ξυπόλητοι, πάνω στο χαλί.”
    Kάποτε θυμάμαι, μόνο έτσι πίναμε το κρασί μας. Το’χα ξεχάσει για λίγο καιρό. Ευχαριστώ για την υπενθύμιση 😉

    • τα νιάτα μας υπάρχουν ακόμη εκεί. δώσε παραγγελία τι θέλεις να σου βρω και να σου φέρω όταν ξαναβρεθώ, αν δεν πιστεύεις 🙂

  2. Πάντα σεβασμό και κατανόηση σε τέτοιες φιγούρες, που είναι πολλές και παραδόξως οι περισσότερες ήταν με βεβαιότητα κάτι σημαντικό στα νιάτα τους. Ωραία η ιστορία σου.

    Την καλημέρα μου.

    • welcome και ευχαριστώ. σεβασμό και κατανόηση σε όλες τις βεβαιότητες που την άλλη ώρα γίνονται ερωτηματικά

  3. Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ πως καμιά φορά τα ερωτηματικά δεν ακούγονται (είτε γιατί εκείνα σιωπούν, είτε γιατί εμείς κωφεύουμε). Λίγο “δημουλικό” αυτό, ελλά εύστοχο 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s