οι ακατανόμαστοι

* “….είμαι όλες τούτες οι λέξεις, όλες τούτες οι άγνωστες, όλος τούτος ο μπουχός από λέξεις, χωρίς έδαφος να κατακάτσει, χωρίς ουρανό να διαλυθεί, που κολλάνε για να πουν, ξεκολλάνε για να πουν, πως εγώ είμαι αυτές, όλες αυτές, κι αυτές που ενώνονται, κι αυτές που χωρίζονται, κι αυτές που δε γνωρίζονται, αυτές και τίποτ’ άλλο, όχι, εντελώς άλλο, πως είμαι κάτι εντελώς άλλο, κάτι βουβό, σ’ ένα μέρος άγριο, άδειο, κλειστό, μαύρο, ξερό, παγωμένο..

Είτε απέναντι από μαζεμένες λέξεις είτε από συγκεντρωμένα πρόσωπα, ο καθένας άλλο βλέπει. Μπορεί κι απλώς να έχω μεγαλώσει. Γεράσει. Να μη μου λένε τίποτα τα ξεγυμνωμένα από τις προθέσεις τους κορμιά. Πιο πολλά μαζεμένα “ο καθένας μόνος ” δεν έχω ξαναδεί.

..όπου τίποτα ποτέ δε σαλεύει, τίποτα ποτέ δε μιλάει, και πως ακούω, και πως ψάχνω, σα θηρίο σε κλουβί γεννημένο από θηρία σε κλουβί γεννημένα από θηρία σε κλουβί γεννημένα από θηρία σε κλουβί γεννημένα από θηρία σε κλουβί γεννημένα από θηρία σε κλουβί γεννημένα από θηρία σε κλουβί γεννημένα και πεθαμένα σε κλουβί από θηρία σε κλουβί γεννημένα σε κλουβί πεθαμένα σε κλουβί γεννημένα και πεθαμένα σε κλουβί γεννημένα και μετά πεθαμένα γεννημένα και μετά πεθαμένα, σα θηρίο με μια λέξη, δική τους λέξη, σαν τέτοιο θηρίο, και πως ψάχνω, σαν τέτοιο θηρίο, με τις φτωχές μου δυνάμεις, τέτοιο θηρίο, με μόνα απομεινάρια απ’ τα γνωρίσματα του είδους του το φόβο και τη λύσσα..

Αν ήταν αληθινά έξυπνοι, χαρτονομίσματα όχι δακρυγόνα θα έπρεπε να μας πετάνε, επιδόματα. Με μάνικες, με πίεση. Μας τα πήραν μαζευτήκαμε, με όποιο τρόπο κι αν μας τα επέστρεφαν θα μας διέλυαν. Πιο τυφλούς, πιο ανάπηρους. 

..όχι, η λύσσα πέρασε, μόνο το φόβο, απ’ όλα όσα του ’πρεπαν μόνο το φόβο, πολλαπλασιασμένο, το φόβο της σκιάς του, όχι, είναι τυφλό, γεννημένο τυφλό, του ήχου αν θέλετε, αυτά λοιπόν, είναι απαραίτητο, είναι απαραίτητο κάτι, είναι κρίμα, αλλά έτσι είναι, φόβο του ήχου, φόβο των ήχων των θηρίων, των ήχων των ανθρώπων, των ήχων της μέρας και της νύχτας, φτάνει, φόβο των ήχων, όλων των ήχων, λίγο-πολύ όλων, λίγο-πολύ φόβος, όλων των ήχων, δεν είναι πολλοί, ένας είναι, αδιάκοπος, μέρα-νύχτα, τι είναι, είναι βήματα που πάνε κι έρχονται, είναι φωνές που μιλάνε για λίγο, είναι σώματα που ψάχνουν ένα δρόμο, είναι ο αέρας είναι τα πράγματα, είναι ο αέρας ανάμεσα στα πράγματα, φτάνει, πως ψάχνω, όπως αυτό, όχι, όχι όπως αυτό, όπως εγώ, με το δικό μου τρόπο, τι λέω, με το δικό μου τρόπο, πως ψάχνω, τι ψάχνω τώρα..

Στο “Μπρίκι” πέσαμε πάνω σε δυο κορίτσια που γνωρίσαμε το καλοκαίρι στο νησί. Δυό κερασμένα ρακόμελα, το τραπέζι γέμισε μπλε, μυρωδιά από θυμάρι, φρεκοβαμμένο σοκάκι και χορτόπιτα, μια στάλα γλύκαναν τα χαμόγελα. Μέρος, τμήματα  πατρίδας, κομματιασμένης. Κοινής αποδοχής. Με π μικρό και ψιθυριστά.  Σε κουρελιασμένα μόνο κομματάκια επιτρέπεται  η έπαρση σημαίας, το όλον ποινικοποιημένο και η ποινή εις θάνατον, το όλον χρόνια τώρα εκχωρημένο στους παναγιώταρους, μη διαμαρτύρεσαι, δεν έχουμε πια λόγο στο πως εκείνοι θα το κουρελιάσουν.  

..ψάχνω να βρω τι ψάχνω, ψάχνω να βρω τι είναι, αυτό πρέπει να ’ναι, τι άλλο μπορεί να ’ναι, να βρω τι είναι, τι μπορεί να ’ναι, αυτό που ψάχνω, όχι, αυτό που ακούω, δεν ξέρω, δε μου ’ρχεται, ναι, τώρα μου ’ρχεται, όλα μου ’ρχονται, ψάχνω, ακούω να λένε πως ψάχνω να βρω τι μπορεί να ’ναι αυτό που ακούω, τώρα μου ’ρθε, τι μπορεί να ’ναι, κι από πού μπορεί να μου ’ρθε, αφού εδώ είναι όλα σιωπηλά, και οι τοίχοι είναι χοντροί, και πώς καταφέρνω, χωρίς να νιώθω αυτί, ούτε κεφάλι, ούτε σώμα, ούτε ψυχή, πώς καταφέρνω, τι καταφέρνω, να μην καταφέρνω τίποτα, πώς καταφέρνω, δεν είναι σαφές, όπα, είπες πως δεν είναι σαφές, κάτι λείπει για να γίνει σαφές, θα ψάξω να το βρω, θα ψάξω να βρω αυτό που λείπει, για να γίνουν όλα σαφή, όλο κάτι ψάχνω να βρω, καταντάει κουραστικό εντέλει, κι είμαστε ακόμα στην αρχή…

..του χειμώνα.  H βροχή θα έχει ήδη λιώσει τα χαρτόνια στην Πανεπιστημίου κι όποια κι αν είναι ερώτηση η απάντηση, όταν κουραστείς να μετράς “πόσοι” “πόσα”, είναι “λίγοι”. 

 

* Samuel Beckett, “Ο Ακατανόμαστος”

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s