dreams vs dreaming

“..Ίσως φταίει ότι πλέον ονειρευόμαστε πολύ λίγα. Άμυνα, απόσταγμα χρόνων, δεν ξέρω. Μου το λέει μερικές φορές και με προσγειώνει απότομα Ακόμη και στα όνειρά σου κάνεις περικοπές, λογαριασμούς, γίνεσαι λίγος. Έχει δίκιο. Άμα είναι να πετάξεις πέτα. Όχι συνέχεια τροχοδρόμηση ψάχνοντας -δήθεν- για τον σωστό διάδρομο απογείωσης. Ο ένας έχει κίνηση, ο άλλος είναι ολισθηρός, ο τρίτος σκοτεινός, δεν ξέρω..”

“..Δεν ξέρω αν είναι άμυνα ή μοιραία επίγνωση. Όμορφα είναι τα ονειροπερπατήματα, μα δεν έχουν απομείνει και πολλά μέρη πάνω μας χωρίς σημάδια πρόσκρουσης, συντριβής. Χθες πήρα ένα email, απάντηση σε μια από τις αιτήσεις ενδιαφέροντος. Βορειανατολική Ευρώπη. 4ετής σύμβαση, 5 χιλιάρικα μηνιαίως + πληρωμένα έξοδα διαμονής. Και 20 χειμώνες ακόμη να δουλέψω εδώ, δεν το φτάνω το γινόμενο των πολλαπλασιασμών. Αλλά σήμερα στο μπαλκόνι ο ήλιος σε τυφλώνει και πριν λίγο γέμισα το πλυντήριο με τι σερτς, τιραντάκια, το βράδυ θα μαζευτούμε για μπύρες,  το μόνο που έφαγα χτες όλη μέρα ήταν ένα κομμάτι από την τυρόπιτα που μου έφερε το βράδυ στην πλατεία. Εκεί, που ούτε το όνομά μου δεν ξέρω πως είναι στην γλώσσα τους, σήμερα έχει 7°C, ο χειμώνας κρατάει 9 μήνες, η ώρα αναχώρησης πτήσης από εκείνη της άφιξης απέχουν μισή και παραπάνω μέρα. So.. “Heartfelt thanks for the response, but…….” Δεν είμαστε λίγοι. Στα πιο σπουδαία όνειρά μας μόνο λίγοι δεν είμαστε. Απλώς να, θέλει πλέον μεγαλύτερο αγώνα, στομάχια, αντοχές, για να μη γίνουμε. Δεν θα γίνουμε. ε?..”

Advertisements

14 thoughts on “dreams vs dreaming

  1. Υπόψιν σου ότι με τις παρούσες συνθήκες μακρύτερα των 2-3 ωρών πτήσης θα σε ξεχάσει μέχρι και ο Θεός. 😛

  2. Η πατρίδα μας , όπως και να το κάνουμε , είναι αυτή που μας κανάκεψε σε καιρούς ευαίσθητους και τρυφερούς , που σκούπισε τα γδαρμένα μας “γόνατα” , που μας έκρυψε στις απόκρυφες γωνιές της λίγο πριν ξεφωνίσουμε την ιαχή «φτου ξελευτερία» , που στέγνωνε τα δάκρυα της μοναξιάς και της φτώχιας μας , και που την αγαπήσαμε τόσο , ώστε ήρθαν στιγμές στην ζωή του καθενός μας , που – χαίρε υποσυνείδητη αθωότητα – , πιστέψαμε , πως η μάνα μας μπορεί να ήταν , μόνο ένας άνθρωπος , που έτσι απλά μας είχε δώσει ο Θεός για να φωνάζουμε «μάνα» , μα στην πραγματικότητα , μας είχε γεννήσει Αυτή , η γλυκιά, και ξεχασμένη απ’ όλους , μικρή , γαλανή , χρυσοπράσινη , ζεστή σαν ερωτική αγκαλιά , πανέμορφη κουρελαρία . Η πατρίδα μας …
    ——————————–
    Μείνε κοντά σε ανθρώπους , που μπορούν – ακόμα – να … κλαίνε …

  3. Οχι δεν θα γινουμε ! “…Είναι ωραία τα δωμάτια του Αυγούστου να μην χρειάζεται να τα κλείσεις για να ανοίξεις τα παράθυρά τους. Να μην σκουπίζεις την άμμο στο χαλί της reception πριν μπεις, ελεύθερα το μαγιώ να στίβεται στην διαδρομή έως την πόρτα τους, ελεύθερα να λύνονται και τα κορδονάκια του και τα πόδια σου, με πόρτες και παράθυρα ανοιχτά κι αόρατα όλα τα do not distrub.
    Τα δικά σου δωμάτια. Εκείνα που μόνο εσύ ξέρεις πως το μεγάλο κάδρο είναι εκεί για να κρύψει μια ατέλεια του τοίχου που καλοκαίρια και καλοκαίρια σ΄έχει ακούσει να λες “ναι” “κι εγώ” και που ποτέ ούτε σε σένα δεν θα μαρτυρήσει πως Αύγουστο με Αύγουστο κάθε σου κατάφαση σαν να ΄ναι εκεί κάποια σου άρνηση για να κρύψει..”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s