οι γραμμές

cropped-1497623_547081512053733_987976365_n1.jpg

Έναν+ μήνα μετά κι αφού σε/με ένα σωρό ανθρώπους έχω αιτιολογήσει, συζητήσει, προβληματιστεί με αμαξοστοιχίες λέξεων πάνω σε διπλή γραμμή επιχειρημάτων την απόφασή να εγκαταλείψω την Ελλάδα, παρατηρώντας από μακριά, κατανοώ πως η μόνη εξήγηση ήταν η απλοϊκότερη. Ήταν το “δε με χωράει ο τόπος” της μάνας μου, όταν την πλάκωναν πότε το ΄να πότε το άλλο και έπαιρνε τον κατήφορο για την Τσιμισκή, να κάνει ένα τσιγάρο με την Τασία στο μοδιστράδικο, να ξεπατικώσουν από το καινούργιο Burda. Κι όσο περνάν οι νύχτες, παρατηρώντας, μαθαίνοντας, διαβάζοντας από τα πάτρια, όλο και αβγατίζουν οι “τόποι” που δεν με χώραγαν. Ολοφάνερα. Στένεψαν αυτοί? φάρδυνα εγώ? πάντως άλλες τσόντες δεν έπαιρνε, τσίμα τσίμα οι ραφές όλες. Το μόνο καλό του χρόνου. Όσο μαζεύουν οι γραμμές, χάνουν την πρωτοκαθεδρία τους αιτίες και προθέσεις.

 

Advertisements

2 thoughts on “οι γραμμές

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s