ταξιδεύοντας στα άκρα

Επιστρέφοντας πριν λίγο καιρό στον νεόπτωχο Νότο μετά από ολιγοήμερη, αναγνωριστική, παραμονή σε πρώην Σοβιετία. Πτήση τράνζιτ μέσω εκτός νομισματικής ευρωπαικής ένωσης πρωτεύουσας. Ο γύρος της ιστορίας σε 8 ώρες. Η έξοδος από το τέρμιναλ απαγορεύεται. Κάποιοι έχουν κρίνει πως επί 3,5 ώρες τίποτα πλην του μπαρ, μιας καρέκλας και του wc δεν σου είναι…

σκατοψυχισμός

Η χώρα που ενηλικιώθηκε(?) εν μέσω της αγωνίας “αχ θα πας στο ξωτερικό, μπορείς να μου φέρεις…”, που άκουγε Αμέρικα και τρέχαν τα σάλια του life dream της στην λαδόκολλα, η χώρα που ουδόλως δυσκολεύτηκε να πουλήσει από την Μάνη μέχρι την Μυτιλήνη και από την Κρήτη έως την Σαμοθράκη οικισμούς ολόκληρους και μίλια νταντελογραμής…

το κοτέτσι

Συγκέντρωσε εθελοντικά φάρμακα, υλικό, αντοχές για τα κοινωνικά ιατρεία, δεν επαρκούν τα κονδύλια για να απαλειφθεί το όνειδος  “ανασφάλιστος” από τα βιβλία συμβάντων, επένδυσε εσύ στην υστεροφημία των κοινωνικών σου ευαισθησιών το κράτος δεν προλαβαίνει τζογάρει τις δικές του σε πιο προσοδοφόρα για την κοινωνία των κρατών  blue chips. Γέμισε από το φιλόδωρημα των 400- 500…

cars pets and carpets

Ούτε δέκα λεπτά στο πήγαινε, άλλα τόσα στο έλα, τέσσερις μέτρησα που παραβίασαν το κόκκινο. Όλο και συχνότερο φαινόμενο τελευταία. Τον πρώτο τον συνάντησα ξανά στο βραδινό δελτίο, πέντε-έξι φανάρια παρακάτω, ένα πόδι λιγότερο. Ουδέποτε υπήρξε υποδειγματική η οδική μας συμπεριφορά, μα όταν κλείσουν οι δρόμοι συμβαίνει ενστικτωδώς. Γονατισμένος από μηδενικές ορατότητες καθ΄οδόν προς “πως…

γίνε κι εσύ ίδιος

“..H Εθνική Τράπεζα και ο ΣΚΑΙ, στα πλαίσια της πρωτοβουλίας “Όλοι μαζί για το παιδί”, οργανώνουν τον Απρίλιο σειρά δράσεων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη με τίτλο “Αυτό το Πάσχα γίνε κι εσύ Νονός”. Σκοπός της δράσης είναι να συγκεντρώσουμε ρούχα, παπούτσια, λαμπάδες και παιχνίδια. Τα δώρα που θα προσφέρετε μπορεί να είναι καινούργια ή σε άριστη…

τέρατα και σημειολογίες

Παρκάρω -στην ίδια θέση εδώ και μήνες, το parking και η κίνηση στους δρόμους είναι τα μοναδικά που άθελά τους έλυσαν τα μνημόνια-  μόλις που προλαβαίνουν να συστηθούν οι ματιές μας.  Χτες, προχτές,  δεν ήταν εκεί. Στην ηλικία μου πάνω κάτω, μαζεύει το νοικοκυριό της από το πεζοδρόμιο, δυο χαρτόνια, μια κουβέρτα . Έτοιμη να…

τέλμα

To διάβαζα χτες στην επιστολή διαμαρτυρία της συναδέλφου από την Σκύρο, το έζησα ξανά σήμερα  σε μια επίσκεψη. Δεν μπορείς να το φανταστείς. Αν δεν το ΄χεις ζήσει, δεν το συλλαμβάνει ο νους σου πόσο βασανιστικά ακατόρθωτο είναι για έναν υπερήλικα που χρόνια τώρα ξέρει πως για να μείνει ζωντανός πρέπει να παίρνει ένα χάπι από…