Tallinn street stories

Οι πόλεις είναι τα αδέσποτά τους -με όσα πόδια- οι πλανόδιες ανάσες τους. Πίσω από τοίχους, σε θάλασσες, ουρανούς, όσο κι αν απατούν τα φαινόμενα, παντού το ίδιο κυκλικά, πληκτικά, περιστρέφονται οι ζωές. Δεν ξεγελά η οπτική γωνία, είναι όντως πολύ μακριά του το καλαθάκι. Κάτι λέει για την πόλη σου η απόφαση έως που…

ιπποκράτους

Πρώτο μακρυμάνικο και παπούτσια κλειστά. Αξημέρωτα. Σφίγγεσαι μέσα τους περισσότερο κι απ΄όσο έσφιγγες την κουβέρτα που έψαχνες να βρεις μες την νύχτα. Σεντόνια στο πάτωμα, τελειωτικά νικημένα απολειφάδια του Σεπτέμβρη, δυο ρουφηξιές καφέ από το μπλε φλυτζάνι “roma aeterna”, στην τρίτη ούτε χλιαρά δεν τα κρατάει πια τα δάχτυλα και την ώρα που ίσως θα…

rock corn

Το αδιαχώρητο. Στριμωξίδι, φώτα, ψαλμωδίες από τα μεγάφωνα, συνθετικά και νάϋλον που πουλιούνται για βαμβακερά, “γύρω γύρω όλοι στη μέση ο Μανώλης” από το λούνα παρκ, μυρωδιά πλαστικού που αγοράζεται για δέρμα, τρίφτες για λάχανο και μερικοί αστυνομικοί να εκτρέπουν την κυκλοφορία και τα κορναρίσματα μακριά από το βουιτό που σκορπούν οι γεννήτριες. Κάτι περίπου σαν…

αυτοδυναμίες

Σαν “και τι να πούμε πια, για τον καιρό λέγαμε” μια κατάσταση. Δεν θυμάμαι ποτέ ξανά τόσες προγραμματικές δηλώσεις για μια λιακάδα, μια Κυριακή, το χρώμα της θάλασσας ένα σάββατο μεσημέρι όσο ακόμα ισχύει η χειμερινή ώρα, για καμιά απολύτως φυσιολογική χρονική αφορμή. Να χρειάστηκα τόσο την συμμαχία και την εμπιστοσύνη τους για να με…

for demonstration only

Μεγαλύτερο ψέμα από ότι τα ομορφότερα πράγματα στη ζωή είναι πάντα δωρεάν δεν έχει λεχθεί-γραφτεί από τη μέρα που χάσαμε την ουρά μας και σταθήκαμε όρθιοι σε δύο πόδια και σ΄όσα δεκανίκια αντέχει να κρατά ο κάθε φορά ιστορικός μας κύκλος. Κι αν έχουμε πει κι αν έχουμε γράψει. Μόνο ο τόνος της απόγνωσης σ΄εκείνο…