στα ανθεκτικά..

Γυρνώ το κλειδί, μία, δύο, τρεις, τέσσερις φορές. Οι γέροι δεν κλειδώνουν, αμπαρώνονται. Μέρα, νύχτα, είτε φεύγουν, είτε οχυρώνονται. Γέροι. Άκομψη λέξη. Μα ηλικιωμένη μια ψυχή που βρέθηκε τέτοιες εποχές στα επείγοντα του Ευαγγελισμού με εγκεφαλικό -κατάληξη βαριάς κατάθλιψης- κι άλλος από τα ανήψια για να τρέξουν δεν υπάρχει, δεν την λες. Γερασμένη τελεσίδικα είναι.…

μπούκωμα

Οι νυχτερινοί έχουν την συνήθεια να γυρίζουν το ημερολόγιο στο επόμενο πρωί. Ούτε στα τυπικά πλέον να γεύεσαι την χαρά της κίνησης, της εξέλιξης. Πάει  κι ο Μάρτης. Αστραπή. Σε καταιγίδες καιρούς, τι να σου κάνουν και οι μέρες. Μonitors και σωληνάκια αθόρυβα, στους διαδρόμους σιωπή, στα πρόσωπα δεν το συζητώ. Νέκρα. Γενάρης. Μόνο στα…

μισό μισό

– Θα περάσω να σου φέρω κάτι απ΄το σπίτι. Μην φας πάλι την γαμωτονοσαλάτα του κυλικείου. – Όχι εδώ, θα ξεκλέψω ένα τέταρτο έστω. Στην πλατεία, στο παγκάκι. Και η μοναδική παρηγοριά σου όταν είναι, μέσα σ΄ένα 24ωρο εφημερίας που για τον μισό διάδρομο είσαι θεός για τον άλλον μισό αλήτης, δεν τους θες. Όσο εξοικειωμένοι…

show me

Κάποιες παλιές Δευτέρες, τότε, όταν ακόμη η πιο άψυχη Christine που ξέραμε ήταν εκείνο το κόκκινο σαράβαλο του Carpenter κι όχι μια γκρίζα  ξερακιανή με ξεχαρβαλωμένο νου, εκτός από εμάς ζούσε και  η πιθανότητα ξεκινώντας την εβδομάδα να βρεις έναν ακίνδυνο καφέ να σε περιμένει πάνω στο γραφείο. Κι αν εκείνoυ, του τάχα θρίλερ, κάποια…

φανερές δημοσκοπήσεις

– Εγώ θα φτάσω μέχρι τον υπουργό αν δεν του δώσετε έως το μεσημέρι εξιτήριο, την Κυριακή θα ψηφίσει. -Όπου και να φτάσετε, ούτε μέχρι το μεσημέρι ούτε και για μερικές ακόμη ημέρες θα είναι σε θέση  να αποσωληνωθεί πλήρως, να μετακινηθεί και να σιτιστεί κανονικά. – Πολύ καλά θα σας δείξω εγώ. -Μην  κουράζεστε άλλο,…

το νόημα

Ο διάδρομος γεμάτος. Ανημποριά και  απόγνωση σε βρίσκουν και σε τραβούν από το μανίκι και με κλειστή την πόρτα του γραφείου. Αγχωμένα βήματα από φαγωμένα τακούνια, το σούρσιμο από ένα ζευγάρι παντόφλες, πόδια που τρέχουν, βήματα μετρημένα από παπούτσια τρίτο τέταρτο χέρι. Σιωπές και παύσεις ηχηρότερες από τις κραυγές πόνου, κρυφές πληγές πιο ματωμένες από…