Λιακάδες

Break για μερικές γουλιές φιλτραρισμένο μαυροζούμι και 2-3 τζούρες αγχωμένες,  στον μοναδικό εσωτερικό χώρο των 6 ορόφων όπου το no smoking δεν τηρείται τόσο αυστηρά. Βρέχει, ξεμυτάει ήλιος, ξαναστάζει,  θερμόμετρο απτόητο από τα σύρε κι έλα του ουρανού. Καρφωμένο 8 – 10. Μέσα Μαϊου. Καλοριφέρ μια γραμμούλα πριν το max. Ωραία θέα δεν την λες…

learn αισθonian

H προοπτική συστηματικής εκμάθησης της γλώσσας, όχι δια της εμπειρικής μεθόδου “θες δε θες συμβαίνει” που έχρησε Γερμανόφωνη την θεία Xρυσούλα ως γκαστερμπάιτερ του ΄70, μου προκαλεί -το λιγότερο- αναβλητικότητα. Δύσκολη μα παράξενα εύηχη γλώσσα. Σαν να σου μιλά αγχωμένος βραζιλιάνος με ρώσικο αξάν, το πιο μεγάλο άγχος του εσύ να μην προσέξεις την προφορά…

10 generic διόλου πρωτότυπες σκέψεις

Είπα να μην πω λέξη αλλά είναι περίπου σαν 20+ χρόνια μέσα στην κάσκα, να προσγειώνεται δίπλα σου διαστημικό λεωφορείο για να σου υποδείξουν οι τουρίστες πως θα κινηθείς καλύτερα σε συνθήκες κενού. Δύσκολα αντιστέκεσαι στον πειρασμό.  So.. 1. Επιβλαβές και αναποτελεσματικό φάρμακο μπορεί να είναι και ένα μη generic, έχει συμβεί και αποδειχθεί πλειστάκις.…

Εμείς Αυτοί και τα μωρά της Ρόζμαρι

“Αυτοί, να το ξέρετε, και την ίδια την Κέιτ με το μωρό της να έπρεπε να περιθάλψουν, θα τους έδιωχναν, στο πλαίσιο του αγώνα ενάντια στη μοναρχία…“ Εμείς είμαστε Αυτοί. Εγώ, χιλιάδες σαν εμένα, χιλιάδες σε χειρότερη μοίρα από μένα, οι νοσηλεύτριες των 700, που με τις συγχωνεύσεις -όχι μόνο συνολικά σε νοσοκομεία αλλά και σε…

stuff only

Όταν δουλεύω πρωί θέλω να είμαι εκεί νωρίτερα. Xωρίς βιασύνη να μετρήσω 76 βήματα πάνω στο πλακόστρωτο της πλατείας από το χειρόφρενο έως την είσοδο κι αν είναι χειμώνας, ερημιά και το συντριβάνι άδειο ακόμη καλύτερα. Να μείνουν δυο λεπτά για μερικές ψεύτικες παρηγοριές στον βραχνά του Θανάση στο περίπτερο αν θα κατορθώσει να το…

να θυμηθώ

Για πολλά φταίει και η δουλειά. Ίσως και για τα πιο πολλά. Όταν συναναστρέφεσαι με τόσους και τόσα καθημερινά, μέσα σ΄ένα σύστημα τόσο άδικο, αδικημένο και οριακά πλέον εν ζωή, δεν έχεις πραγματική ανάγκη κανένα timeline, καμιά οθόνη και μπροσούρα, για να ενημερωθείς τι αληθινά γίνεται εκεί έξω, για να απογοητευτείς από τους ανθρώπους ή…

ο γιαλός

Έξω, ζεματάει ο τόπος. Μέσα, ο καθένας βράζει στο δικό του ζουμί. Εκεί καίει και τους τόπους και τα καράβια του. – Να κλείσουμε το παράθυρο και να ανοίξουμε τον κλιματισμό? – Όχι όχι, όταν νυχτώσει. Να μπαίνει λίγος ήλιος και αέρας. Κι ας καίνε. Να του θυμίζουν το νησί του μόνο. Ξέρεις, οι τελευταίοι…